ندای معروف
 

صهیونیست­ها بیش از یک قرن و نیم پیش برای ایجاد اتحاد بین یهودیان سراسر دنیا حرکت خود را آغاز کردند[1]، آن‌ها در ابتدا شعار وطن یهودی در آرژانتین یا یکی از کشورهای آفریقایی (بیشتر اوگاندا مطرح بود) سردادند ولی



ولی بعدها این شعار برای همراهی و هماهنگ­تر کردن یهودیان سراسر دنیا (با دادن بار اعتقادی) متوجه فلسطین به عنوان سرزمین موعود! یهود شد.

لذا وضعیت و مراحل اشغال این سرزمین مقدس به چهار مرحله تقسیم می­شود:‌

 

1. پیش از اشغال انگلیسی­ها

 تعداد یهودیان [در فلسطین] از 56 هزار نفر [یعنی معادل] 8درصد در مقابل 644 هزار فلسطینی، [معادل] 92 درصد تجاوز نمی‌کرد و میزان اراضی آنان هم به 2درصد می­رسید.

نخستین موج مهاجرت یهودیان در سال 1882میلادی(1261هجری شمسی) آغاز شد و تعداد مهاجران تا 1903 میلادی(1272هجری شمسی) به حدود 20 هزار نفر رسید.[در جنگ جهانی اول دولت عثمانی شکست خورده و کشور عثمانی تجزیه شده و بین قدرتهای بزرگ آن دوران، فرانسه و انگلیس تقسیم می‌شود] پس از اشغال فلسطین توسط انگلیس، در آوریل 1917میلادی(1286 هجری شمسی) بالفور ( وزیر امور خارجه انگلیس) وعده ایجاد میهن ملی یهود را در فلسطین به یهودیان وعده داد.[2]

 

2. صدور قطعنامه سازمان ملل

صدور قطعنامه سازمان ملل متحد در 29/11/1947 در مورد تقسیم فلسطین به دو کشور فلسطینی و یهودی و تجزیه 54 درصد از سرزمین فلسطین. [3]54 درصد به صهیونیستها تعلق گرفت و مابقی به فلسطینیان.[4]

3.  از جنگ 1948 تا جنگ 1967

صهیونیست­ها در روز 15/5/1948، ساعاتی پس از اعلام پایان قیمومیت انگلیس، برپایی دولت خود را اعلام کردند و جنگ بین باندهای تروریستی صهیونیستی و فلسطینیان آغاز شد، ]ارتش­های عربی به حمایت از ملت فلسطین وارد نبرد با صهیونیست­ها شدند[ ولی چون آمادگی برای این جنگ نداشتند، شکست خوردند، البته وابستگی این ارتش‌ها به ویژه فرماندهان آن‌ها به استعمار انگلیس نیز در ناکارآمدی آنان بسیار مؤثر بود.

« پس از اعلام موجودیت رژیم اشغالگر قدس و توسط بن گوریون، اولین جنگی که این رژیم علیه فلسطین و کشورهای عربی منطقه به راه انداخت به جنگ 1948 معروف است. در طی این جنگ صهیونیستها 78 درصد کل خاک فلسطین[5] را به اشغال خود در آوردند. در اثر این جنگ، نخستین مرحله آوارگی بزرگ مسلمانان فلسطین به وقوع پیوست. طی آن حدود یک میلیون فلسطینی از مجموع یک میلیون و نهصد هزار فلسطینی در آنزمان آواره شدند. حدود 200000 تن از مسلمانان فلسطین به نوار غزه مهاجرت کردند و 496000 تن به اردن و 100000 تن به لبنان و 85000 تن به سوریه و 20000 تن به مصر و عراق کوچ کردند[6]»، «در سالهای 1953 و 1950 کنست رژیم صهیونیستی قوانینی را مبنی بر مصادره اراضی فلسطینی ها به تصویب رساند.»[7]

هنگام شروع جنگ 1948 تعداد فلسطینیان به 000/056/2 در مقابل 000/650 یهودی    می­رسید. بخش اعظم افزایش جمعیت یهودی در اثر مهاجرت‌های مورد حمایت نیروهای اشغالگر انگلیسی بوده‌‌است. یهودیان که تنها 66/5 درصد از اراضی فلسطین را در اختیار داشتند، در طول دوره قیمومیت انگلیس، ‌بر 11 درصد از سرزمین و از جمله 191 روستا و 7 شهر با زور مستولی شدند. سرانجام با اشغال تقریباً 4/3 (سه چهارم) خاک فلسطین در جنگ 1948، نیمی از فلسطینیان از سرزمین و خانه و کاشانه خود رانده شدند و به صورت آوارگان در  اردوگاه­ها به حیات خود ادامه دادند.[8]

 

4.  پس از جنگ 1967م (1346ش)  اعراب و اسرائیل معروف به جنگ شش روزه

صهیونیست­ها در جنگ ژوئن 1967م با قیمانده فلسطین را همراه با شبه جزیره سینای مصر و ارتفاعات جولان سوریه به اشغال خود درآوردند. مجموع سرزمین­های عربی زیر سلطه صهیونیست‌ها به 89359 کیلومتر مربع یعنی چهار برابر زمینهای اشغال شده پیش از جنگ 1967م رسید. پیش از جنگ، فلسطینی­ها 25/2میلیون نفر یعنی 70 درصد از جمعیت را در مقابل 30 درصد یهودیان- که این درصد در اثر مهاجرت یهودیان از سراسر دنیا بود- تشکیل می­دادند.  در طول این جنگ بیش از 410 هزار فلسطینی آواره شدند.اسکان صهیونیست‌ها در کرانه باختری و نوار غزه با احداث نخستین شهرک به نام کفر عتصیون در کرانه باختری در 25/11/67 آغاز شد و تنها در سال اول اشغال، 14 شهرک احداث و 12270 مهاجر یهودی در آن­ها اسکان یافتند.[9]

 

5.آخرین جنگ اعراب و اسرائیل و آغاز روند سازش

انور سادات، رئیس­جمهور مصر اولین دولتمرد عربی بود که پس از جنگ 1973م[10] (1352هـ .ش) اعراب و اسرائیل معروف به جنگ رمضان با اسرائیل سازش کرد و آن­ را به رسمیت شناخت و با عقد قرارداد سازش (کمپ دیوید) با این رژیم، موجبات یاس و ناامیدی امت عربی را در مبارزه با اسرائیل و آزادسازی فلسطین فراهم کرد. حضرت امام(ره) بارها این حرکت خائنانه به آرمان فلسطین و امت اسلامی را تقبیح کردند. ایشان در موضع خود نسبت به صلح انورسادات فرمودند: «من جداً اقدامات انورسادات ( توافقات کمپ دیوید) را محکوم می‌کنم، سادات با قبول صلح با اسرائیل وابستگی خود را به دولت استعمارگر آمریکا آشکارتر نمود و ملت مصر باید دست این خیانتکار _انورسادات_ را از کشور خود قطع کند و ننگ سرسپردگی به آمریکا و صهیونیسم را از ملت بزداید[11]»[12].

 

 برای درک بهتر، مناسب است روند اشغال فلسطین را روی نقشه نشان بدهیم.

در این نقشه‌ها، رنگ تیره مربوط به مناطقی است که در دست فلسطینیان است و رنگ سفید، بخش اشغال شده فلسطین توسط صهیونیستها است که به تدریج افزایش یافته است.[1]



[1].http://buntnessel.files.wordpress.com/2007/07/slowmogenocidebmp.jpg

نقشه با تغییراتی جزئی آورده شده است، برای دیدن نقشة کامل به نشانی فوق مراجعه نمائید. شایان ذکر است در مبحث سازش، با مفهوم سرزمین آزاد فلسطینیان بیشتر آشنا خواهید شد.

 



[1].از سال 1830م 1208 ه ش و با تشکیل نخستین گروههای دوستداران صهیون در اروپا و گردآوردن رهبران آنها در 1897 م 1275 ه ش در شهر بال سوئیس، تشکیل دولتی صهیونیستی در سرزمین فلسطین را خواسته رسمی خود اعلام کردند.

1. موج کوچاندن یهودیان سراسر دنیا برای تسلط بر زمین و تغییر موازنه جمعیتی از این زمان آغاز شد.

[3].این اقدام سازمان ملل کاملا سیاسی و فاقد وجهه حقوقی بود که در اثر فشارهای کشورهای غربی بخصوص آمریکا و انگلیس تصویب شد تا مشروعیتی ظاهری برای اسرائیل قائل شود اما با این حال در حال حاضر مشاهده می شود که تا سال 2004 صددرصد فلسطین در اشغال رژیم صهیونیستی بوده است و مدعی آن بود که در اثر مقاومت شهر غزه از اشغال و ادعای رژیم صهیونیستی خارج شده است.

[4]. سازمان ملل فراتر از اختیارات قانونی خود، بدون توجه به تاریخچه موضوع و با فشار قدرتها این قطعنامه را صادر کرد ولی همانطور که در نقشه می‌بینیم رژیم صهیونیستی در حال حاضر چه تغییراتی فراتر از همان قطعنامه در این سرزمین بوجود آورده است.

2. بعضی آمارها 3/77   بعضی آمارها هم  3/76 را بیان می کنند.

[6].http://www.qodstv.ir/tarikh/index.php

[7].http://www.nedains.com/index.php?name=News&file=article&sid=5473

1. در حال حاضر این آوارگان پس از 60 سال هنوز در وضعیت آوارگی در کرانه باختری و غزه و در سرزمین اطراف ازجمله سوریه، مصر، لبنان، اردن و ... قرار دارند.

[9].فلسطین، سرزمین و تاریخ مقاومت، جنبش جهاد اسلامی فلسطین در تهران:1380، ص10.

[10].این جنگ آخرین نبردی بود که بین ارتش‌های عربی و  رژیم صهیونیستی که از حمایت بی دریغ قدرتهای شرق و غرب بهره می برد، رخ داد. در ابتدا ارتش‌های عربی به پیشرفتهایی دست یافتند ولی باز به دلایلی که در گذشته آمد نهایتا منجر به شکست ارتش‌های عربی شد و فقط سوریه که گرایش مقاومتی داشت توانست نیمی از بلندی‌های جولان را که در اشغال رژیم صهیونیستی بود پس بگیرد.  تاثیر صلح کمپ دیوید به اندازه‌ای بود که حتی سوریه را از ادامه مقاومت مسلحانه مستقیم بازداشت.

2. سالنامه اختصاصی خبرگزاری قدس سال1386.

3. انورسادات سرانجام به خاطر این خیانت بزرگ(عقدپیمان کمپ دیوید و سازش با اسرائیل) در تاریخ 6 اکتبر 1981م(1360هـ. ش) بدست خالد اسلامبولی _ افسر انقلابی ارتش مصر_  به هلاکت رسید.


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٢/٥/۱٠ توسط ندای معذوف۶
تمامی حقوق مطالب برای ندای معروف محفوظ می باشد