دروغ شاخدار

روزى معاویه به سعد بن وقاص گفت : چرا در خونخواهى امام مظلوم (عثمان ) به من یارى نکردى ؟ خوب بود در این مورد به من کمک مى نمودى !


سعد گفت : مى دانى که من در کنار تو با على مى جنگیدم . اما از پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله شنیدم به على علیه السلام مى فرمود: تو نسبت به من ، مانند هارون نسبت به موسى هستى .


معاویه گفت : تو این سخن را از رسول خدا شنیدى ؟
سعد گفت : آرى ! اگر نشنیده باشم این دو گوشم کر شوند.
معاویه گفت : اکنون عذر تو مقبول است که ما را یارى نکردى .


سپس گفت : به خدا سوگند! اگر من هم چنین سخنى را از پیغمبر صلى الله علیه و آله مى شنیدم هرگز با على جنگ نمى کردم !


البته این ادعاى معاویه به هیچ گونه قابل قبول نیست ، چون معاویه از این گونه فرمایشات ، از پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله درباره على علیه السلام بیشتر شنیده بود. با این همه هنگامى که على علیه السلام از دنیا رحلت نمود، معاویه او را لعنت مى کرد و به حضرت ناسزا مى گفت . نظر معاویه این بود که سلطنت و حکومت او به وسیله لعن و ناسزا گفتن ، به على برقرار مى گردد و هدف او از آن سخنى که به سعد گفت ، این بود که عذر او پذیرفته باشد.

 

بحارالانوار/ ج 44، ص 35.

/ 0 نظر / 34 بازدید